Mikołaj Jazdon

Dr hab., prof. UAM, Mikołaj Jazdon Filmoznawca, pracuje w Instytucie Filmu, Mediów i Sztuk Audiowizualnych Autor książek poświęconych polskiemu filmowi dokumentalnego (Dokumenty Kieślowskiego, Polskie kino niezależne [redaktor tomu] i Kino dokumentalne Kazimierza Karabasza) oraz artykułów publikowanych w kraju i za granicą po angielsku, niemiecku, hiszpańsku, duńsku, czesku, słowacku. Autor wywiadu – rzeki z Krzysztofem Piesiewiczem, Kieślowski. Od Bez końca do końca. Współredaktor Kieślowski Revisited (and Re-watched), numeru monograficznego IMAGES (2018 nr 33). Współautor opracowań do wirtualnego spacerownika tropem miejsc związanych z realizacją Dekalogu Krzysztofa Kieślowskiego (mapadekalogu.pl). Ekspert Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej w latach 2014-2017. Autor opracować do albumów z filmami DVD z serii Polska Szkoła Dokumentu (Krzysztof Kieślowski, Kazimierz Karabasz, Władysław Ślesicki, Czarna seria, oraz Gryczełowska, Halladin, Kamieńska). Współautor  scenariuszy do 12 odcinków telewizyjnej serii Sztuka dokumentu (2008). W latach 1997-2016 prowadził  Klub Krótkiego Kina w poznańskim Centrum Kultury Zamek, czyli cykliczne pokazy i spotkania autorskie. Dyrektor artystyczny Międzynarodowego Festiwalu Filmowego „Off Cinema” w Poznaniu.

Opis wystąpienia

Kieślowski nieznany. Znaczenie Archiwum Twórczości Krzysztofa Kieślowskiego dla badaczy dokonań artystycznych polskiego reżysera

Monografie i opracowania dotyczące twórczości Krzysztofa Kieślowskiego prezentują pewien określony obraz twórczości polskiego reżysera z filmografią zawierającą zrealizowane przez niego filmy dokumentalne i fabularne. W niewielkim stopniu wspomina się tam o jego planowanych, ale niezrealizowanych projektach filmowych. Źródłem informacji, z których korzystali do tej pory badacze były przede wszystkim opublikowane drukiem wypowiedzi samego reżysera a w szczególności jego autobiografia O sobie oraz film Krzysztofa Wierzbickiego Krzysztof Kieślowski: I’m So So. Powstanie Archiwum Twórczości Krzysztofa Kieślowskiego otwiera jednak nowe perspektywy przed badaczami biografii i dokonań polskiego reżysera. Zgromadzone w nim materiały pozwalają lepiej poznać kolejne etapy powstawania scenariuszy nakręconych filmów, ale przede wszystkim prześledzić mało znane, bądź prawie nie znane projekty, których Kieślowskiemu nie udało się zrealizować. Dotyczy to przede wszystkim jego filmów dokumentalnych. W wypadku wielu z tych niezrealizowanych projektów Kieślowski poświęcił wiele czasu i pracy przygotowaniu dokumentacji do planowanych filmów. Uważna lektura jego scenariuszy pozwala zrekonstruować te dotychczas pomijane etapy twórczości reżysera. Jest to także istotne w kontekście nakręconych i ukończonych filmów, gdyż pozwala postawić ważne pytania o to, jaki wpływ na nie miała praca Kieślowskiego nad tymi ostatecznie niezrealizowanymi projektami oraz co wynika z faktu, że reżyser pragnął je nakręcić.