Mateusz Matysiak

 (ur. 1990 r.) – absolwent historii na Uniwersytecie Jagiellońskim, od 2015 roku pracownik Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha w Krakowie, w którym opiekuje się Archiwum Andrzeja Wajdy. Brał udział w przygotowywaniu wystaw: Andrzej Wajda. Szkicownik (8 III – 28 VIII 2016 r. w Muzeum „Manggha”), Dybuk i inne rysunki Andrzeja Wajdy (23 IX 2016 – 15 I 2017 w Muzeum – Zespole Synagogalnym we Włodawie), Pan Tadeusz: z Dzikowa na plan filmowy (15 V – 30 VI 2017 r. w Muzeum Historycznym Miasta Tarnobrzega), Wyspiański (10 XI – 17 XII 2017 r. w Muzeum Regionalnym w Stalowej Woli), Wajda (17 V – 15 VII 2018 r. w Pałacu Schoena. Muzeum w Sosnowcu), Perspektywa wieku dojrzewania. Szapocznikow – Wróblewski – Wajda (23 VI – 30 IX 2018 r. w Muzeum Śląskim w Katowicach), Wajda (6 IV – 8 IX 2019 w Muzeum Narodowym w Krakowie, Andrzej Wajda. Japoński notes (21 XI 2019 – 6 III 2020 w Muzeum Manggha).

Opis wystąpienia

Andrzej Wajda jako archiwista

Od 2011 roku Archiwum Andrzeja Wajdy stanowi integralną część kolekcji Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha w Krakowie. To unikalna spuścizna obejmująca swym zasięgiem całą artystyczną twórczość Wajdy (zarówno  filmową jak i teatralną), działalność społeczno – polityczną artysty, a także prywatną korespondencje. Kolekcja wykracza poza ramy obiegowego rozumienia terminu „archiwum”. Do jej zasobu należą również osobliwe nagrody, medale pamiątkowe, plakaty filmowe, afisze teatralne, a nawet rekwizyty.

Na podstawie wskazówek reżysera, które zachowały się w jego prywatnych notatkach i korespondencji Muzeum dąży do uporządkowania spuścizny zgodnie z wolą Twórcy.

 O specyfice archiwum świadczą jego rozmiary, różnorodność zgromadzonego materiału, a także to, iż reżyser niemalże od samego początku nie tylko gromadził, ale także twórczo wykorzystywał lub też zezwalał na wykorzystanie zasobu archiwum na potrzeby przedsięwzięć artystycznych i naukowych. Archiwum Andrzeja Wajdy nie było nigdy czymś „martwym”, nawet jeśli dla samego reżysera przez lata priorytetem pozostawało uporządkowanie własnej spuścizny archiwalnej.